Doğuştan Mimiklerini Kullanamayan Genç, Yeniden Gülümsedi

Çok nadirde olsa görülen moebius sendromuyla dünyaya gelmiş Kübra Nur Sevgi. 23 yaşına kadar tek bir mimiğini dahi kullanamayan genç hasta yıllarca tedavi aramış bir türlü olumlu bir sonuca erişememişti. Son olarak başvurduğu Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi’nde gerçekleştirilen ameliyat ile mimiklerine kavuştu. 23 yıldır ilk defa gülümseyen Sevgi heyecanını ve mutluluğunu hayattaki ilk tebessümü ile yansıttı.

Tıp Başardı, O Gülümsedi 

Moebius sendromu yüzde tek taraflı veya çift taraflı olarak görülebilen çok nadir bir hastalıktır. Bu sendrom gülümseme, kaşlarını çatma, gözlerini kısma veya göz kırpma gibi yüz ifadelerini engeller. Yaklaşık 100 bin doğumda bir olan bu nadir hastalık İstanbul’da yaşayan 23 yaşındaki mühendis Kübra Nur Sevgi’yi doğuştan bulmuştu. Çift taraflı yüz felcine sahip olan Sevgi yıllardır bu hastalık sebebi ile hiçbir mimiğini kullanamıyordu. Türkiye’de de bir ilk olarak gerçekleştirilen çift taraflı yüz ameliyatı Sevgi için tekrar umut oldu. Kübra Nur Sevgi’nin mucize ameliyatı hakkında konuşan uzmanlar, 

 "Yaklaşık 100 bin doğumda bir olan nadir bir hastalık. 23 yaşında, hiç gülemeyen bir hastaydı, 23 yıl sonra ilk defa gülmüş oldu. Tek taraflı yüz felçlerinin ameliyatlarını planlıyoruz ancak 2 taraflı olması ülkemizde de yapılmamış bir şeydi. Operasyon ülkemizde bir ilk olma özelliği taşıyor. Umut arayan hastalar için çok kıymetli, hastanın yüzünü güldürebilmek bizim de yüzümüzü güldürdü, mutluyuz" dedi. 

Sürekli Aynalara Bakar Oldum 

23 yıllık uzun bir sürenin ardından mimiklerine kavuşan Kübra Nur Sevgi yaşadıklarını ve tarif edilemez mutluluğunu gülümseme ifadesini gördükten sonra sürekli aynalara bakar oldum ifadeleri ile dile getirdi; 

"Doğuştan yüz mimiklerimi hareket ettiremiyorum; moebius sendromu. Küçüklüğümden beri sürekli hastanelerde geziyoruz, Duygularını yansıtamamak üzücü bir duyguydu, sürekli donuk bir ifadem vardı. Farkında değildim ama şimdi o zamanki fotoğraflarıma bakıyorum daha çok belli oluyor. Çok mutlu oldum çünkü bu yaşıma kadar pek umut verilmemişti olabileceği söylenmemişti. Bazı doktorlara gittiğimde ‘Pek bir şey yapılamaz, kritik, riskli bir bölge’ dendi. Begüm Hanım olabileceğini söylediğinde tüm ışıklar tekrardan yandı. İçim umut doldu, daha ameliyata girmeden önce ‘Nasıl olacak’ gibisinden heyecanlanmaya başladık. Birdenbire hareket edince sadece hareketlenme geldiğinde bile çok farklı hissettim. Gülümseme ifadesini gördükten sonra sürekli aynalara bakar oldum"